قاب گوشی ال جی جی 4 - LG G4 پری دریایی

قاب ال جی جی 4



مدل قاب ال جی جی 4 پری دریایی

  • - قاب گوشی ال جی جی 4 - LG G4 پری دریایی
  • - کد محصول: 172278
  • - مدل گوشی: ال جی جی 4
  • - طرح: پری دریایی
  • - نوع محصول: قاب ال جی جی 4
  • - کلمه کلیدی: LG G4

  • - تعداد بازدید: 9883
  • - قیمت: 36,700 تومان




توضیحات قاب LG G4 پری دریایی

- ارسال رایگان قاب طرح پری دریایی به تمام نقاط کشور
- اول تحویل بگیرید بعد مبلغ 36,700 تومان را پرداخت کنید
- محصول چندین کشور آسیای شرقی و اروپا
- برخلاف قاب های ژله ای، رنگ قاب ها درطول زمان اصلا کمرنگ نمی شود
این قاب گوشی ال جی جی 4 از جنس فایبرگلاس و پلاستیک محکم با قابلیت انعطاف ملایم می‌باشد و به خوبی از کناره‌ها و پشت گوشی LG G4 شما محافظت خواهد کرد. این محافظ می‌تواند موبایل شما را از ضربه و خط و خش محفوظ دارد. همچنین دسترسی به تمامی کلیدها و پورت‌های گوشی به راحتی امکان پذیر است.


قابلیت های اصلی کاور ال جی جی 4

-جنس: فایبرگلاس و پلاستیک محکم با قابلیت انعطاف ملایم
- تضمین برگشت پول 10 روزه طبق قوانین سایت.
- قابلیت دسترسی سریع و آسان به تمامی دکمه‌ها و پورت‌های گوشی و دوربین آن.
- ابعاد و استحکام بسیار مناسب.
- قاب گوشی ال جی جی 4 دارای ضربه گیر نازکی است که ضمن حفظ ظرافت گوشی شما، محافظ خوبی نیز هست.
- قابلیت انعطاف کم برای نشکستن قاب و خود گوشی.
- حجم گوشی موبایل در آن افزایش چشمگیری ندارد.











هواوی تایید کرد؛سری میت 20 با پردازنده کایرین 980 عرضه می شوند


مقامات شرکت هواوی تایید کرده اند که از پردازنده کایرین 980 (Kirin 980) در سری پرچمدار میت 20 (Huawei Mate 20) استفاده خواهد شد.همانطور که اطلاع دارید،در سال گذشته هم هواوی از کایرین 970 بعنوان اولین پردازنده مجهز به واحد پردازش عصبی (NPU) رونمایی کرد و برای اولین بار در سری میت 10 استفاده کرد.گفته ...


نوشته هواوی تایید کرد؛سری میت 20 با پردازنده کایرین 980 عرضه می شوند اولین بار در پدیدار شد.



Saturday, August 18, 2018




نگاه جدیدی به USB-C و استانداردهای مرتبط با آن

واحد خبر : چنان چه در 2 سال اخیر اقدام به خرید یک گوشی ال جی جی 4 و هوشمند یا لپ تاپ رده بالا نموده باشید، به احتمال زیاد با پورت USB-C روی دستگاه جدید خود مواجه گردیده اید. پورتی واحد برای شارژ باتری، انتقال فایل، خروجی تصویر و صدا که بر خلاف پورت های USB قدیمی تر کاملا قرینه بوده و از هر دو جهت قابلیت اتصال دارد. اتصالات USB نوع C با نگاهی به آینده و بر اساس تجربه به دست آمده از نسخه های پیشین، به گونه ای طراحی گردیده اند تا نیاز تولیدکنندگان تجهیزات الکترونیکی و کاربران آن ها را تا سال ها بعد به خوبی تامین نمایند. اگرچه از زمان طراحی نهایی این نوع اتصالات چند سالی می گذرد، اما استفاده گسترده از آن ها در همین یکی دو سال اخیر اتفاق افتاده است.



لذا اکنون که دستگاه های متعددی با این نوع اتصالات وارد بازار گردیده و در اختیار بخشی از کاربران قرار دارند، بهتر دیدیم مطلبی را به بررسی USB-C و مقایسه آن با اتصالات مشابه اختصاص دهیم.


USB-C چیست؟


USB از سال 1996 میلادی تا کنون وظیفه استانداردسازی اتصالات بسیاری از تجهیزات کامپیوتری و دستگاه های الکترونیکی را بر عهده داشته است. USB Type-C یا همان USB-C نوع جدیدی از اتصالات فیزیکی برای ارتباطات مبتنی بر استاندارد USB است. بنابراین باید دقت داشت که USB-C تعیین کننده استاندارد ارتباط USB نبوده و صرفا شکل فیزیکی، فناوری ساخت و روش اتصال سیم ها را برای فیش های واقع در انتهای کابل USB مشخص می کند. در واقع می توان از اتصالات USB-C برای برقراری ارتباط تجهیزات الکترونیکی بر مبنای استانداردهای مختلفی از جمله USB 2.0، USB 3.x و حتی 3 Thunderbolt استفاده نمود. اتصالات USB-C امکان انتقال و مصرف جریان الکتریکی باس پاور (موسوم به vBUS) با شدت 1.5 و 3 آمپر را دارا هستند و بر اساس استاندارد و تجهیزات مورد استفاده برای تامین ارتباط قادرند داده ها را در حالت تئوری با سرعت هایی از 480 مگابیت بر ثانیه (با استاندارد USB 2.0) تا 40 گیگابیت بر ثانیه (با استاندارد Thunderbolt 3) انتقال دهند.



خانواده استانداردهای USB از گذشته تا به امروز شامل USB 1.x، UBS 2.0 و USB 3.x می شود. در بازه سال های 1996 تا 2001 برای ارتباطات مبتنی بر استاندارد USB 1.0 از فیش های بزرگ نوع A و B استفاده می شد. استاندارد USB 2.0 از سال 2001 تا کنون برای برقراری ارتباط انواع تجهیزات الکترونیکی به کار گرفته شده است. فیش های مورد استفاده برای این استاندارد اندازه فیزیکی کوچک تری داشته و عبارت بودند از Micro B ،Micro A ،Mini AB ،Mini B ،Mini A و Micro AB. دو مشکل مهم و دردسرساز این اتصالات USB برای تولیدکنندگان و کاربران عبارت بود از: تنوع و ناسازگاری میان انواع فیش های مورد استفاده برای اتصالات USB و همچنین لزوم اتصال فیش به پورت در یک جهت مشخص. خوشبختانه هر دو این مشکلات با فراگیر شدن استفاده از USB-C حل خواهد شد. از طرفی تمامی ارتباطات مبتنی بر استاندارد USB 3.x توسط اتصالات USB نوع C برقرار شده اند و از سوی دیگر اتصالات USB-C به صورت کاملا قرینه و قابل اتصال در هر دو جهت طراحی گردیده اند.


با نهایی شدن طراحی USB-C در ماه آگوست سال 2014، مشخصات آن توسط فروم پیاده سازی کنندگان USB (یا USB-IF) -- که کار طراحی و استانداردسازی اتصالات USB را انجام می دهد منتشر گردید. فیش USB نوع C یک کانکتور 24 پین دوطرفه است با ابعد 8.4 میلی متر در 2.6 میلی متر، که از نظر اندازه کلی کمی بزرگ تر از فیش های پرکاربرد نوع Micro-B یا همان Micro USB محسوب می شود. بنابراین برای اتصال فیش های قدیمی تر به پورت های نوع C و برعکس بایستی از مبدل های متناسب استفاده نمود. کابل های مورد استفاده برای اتصالات USB-C می توانند بر اساس نوع استاندارد ارتباط USB ساختار و مشخصات متفاوتی داشته باشند. کابل های مورد استفاده برای ارتباطات USB 3.1 کابل های تمام عیار نوع C محسوب می گردند. این کابل ها از زوج سیم های SuperSpeed بهره برده و حداکثر طول آن ها در نسل اول 2 متر و در نسل دوم 1 متر است. در حالی که کابل های مورد استفاده برای اتصالات نوع C در ارتباط های مبتنی بر استاندارد USB 2.0 فاقد زوج سیم های SuperSpeed و سیم های تامین برق اضافه بوده و می توانند تا 4 متر طول داشته باشند.


همان طور که اشاره شد، اتصالات USB-C از نظر فنی قادرند علاوه بر شارژ دستگاه های همراه از طریق اتصال به شارژر یا لپ تاپ، امکان انتقال فایل ها، خروجی صدا و خروجی تصویر را برای کاربران فراهم آورند. پشتیبانی این نوع اتصالات از سرعت های بالا برای انتقال داده ها امکان انتقال صدا و تصویر را با کیفیت بالا، حتی هم زمان با شارژ شدن دستگاه میسر می سازد. کاربران برای دریافت صدا از طریق این پورت ها می توانند از هدست های مجهز به فیش USB-C برای انتقال صدا به صورت دیجیتالی استفاده نموده یا به کمک حالت Audio Adapter Accessory هدست های آنالوگ خود را برای ارسال و دریافت صدا از طریق یک مبدل صوتی با جک 3.5 میلی متری در یک طرف و فیش USB-C در طرف دیگر، به پورت های نوع C متصل نمایند. همچنین حالت Alternate اتصالات USB-C، امکان انتقال داده های غیر USB از جمله تصاویر از دستگاه همراه به انواع صفحات نمایش، تلویزیون ها و پروژکتورها را به کمک مبدل های ویدئویی VGA ،Display Port ،HDMI و MHL فراهم می آورد.



علاوه بر این اتصالات USB-C با پشتیبانی از استاندارد USB Power Delivery پتانسیل تامین توان های الکتریکی به مراتب بالاتری نسبت به اتصالات قدیمی تر را دارند. از طرفی یک پورت USB 2.0 قادر به تامین 2.5 وات انرژی الکتریکی است. این میزان در حدی ست که برای شارژ یک دستگاه همراه معمولی با سرعتی نه چندان بالا مناسب باشد. از سوی دیگر، استاندارد USB 3.1 می تواند تا 15 وات انرژی الکتریکی تحویل دهد. اما در همین حال USB Power Delivery امکان ارائه حداکثر 100 وات انرژی الکتریکی، یعنی 6 برابر بیش تر از USB 3.1 را فراهم آورده است. این قابلیت بالا در تامین توان الکتریکی می تواند در زمینه های مختلفی همچون تامین برق مورد نیاز پروژکتورها از طریق اتصال USB-C با لپ تاپ ها مورد استفاده قرار گیرد.


خانواده استانداردهای USB 3.x


USB 3.x شامل مجموعه ای از استانداردهای نسل سوم USB برای ارتباط سیمی میان انواع دستگاه های کامپیوتری و الکترونیکی است. مهم ترین استانداردهای منتشر شده از این خانواده تا کنون عبارتند از USB 3.1 ،USB 3.0 و USB 3.2. استاندارد USB 3.0 که کار طراحی آن در اواخر سال 2008 میلادی به اتمام رسید، نرخ جدید انتقال داده ها را تحت نام (SuperSpeed (SS با حداکثر سرعت 5 گیگابیت بر ثانیه یا 625 مگابایت بر ثانیه معادل 10 برابر سرعت USB 2.0 استاندارد معرفی نمود. ارتباطات مبتنی بر این استاندارد برای انتقال داده ها از دو مسیر یک طرفه، یکی برای ارسال و دیگری برای دریافت بهره می برند. در حالی که اتصالات USB 2.0 برای این منظور از یک مسیر دوطرفه استفاده می نمودند. در واقع اتصالات USB 3.x از نوع full duplex به شمار رفته و قادرند در آن واحد به ارسال و دریافت داده ها بپردازند، در حالی که اتصالات سری 2 از نوع half duplex بوده و در هر لحظه تنها قادر به ارسال یا دریافت داده ها هستند.



سرعت استانداردهای USB در حالت تئوری (رنگ آبی) و در دنیای واقعی (رنگ قرمز)


استاندارد USB 3.1 در سال 2013 به عنوان جانشین نسخه 3.0 در دو نسل معرفی گردید. نسل اول این استاندارد یعنی USB 3.1 Gen1 از همان حالت انتقال داده SuperSpeed بهره برده و نسل دوم یا USB 3.1 Gen2 قادر است نرخ جدیدی از انتقال داده ها به نام SuperSpeed+ و حداکثر سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه (1250 مگابایت بر ثانیه) را روی پورت های نوع A یا C ارائه نماید. USB 3.2 جدیدترین استاندارد از این خانواده است که در سال 2017 میلادی معرفی گردید. این استاندارد با بهره گیری از 2 باند برای انتقال داده ها، قادر است پهنای باند و در نتیجه سرعت انتقال داده ها را به دو برابر افزایش دهد. به کمک این استاندارد، کابل های SuperSpeed امکان انتقال داده ها با سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه یعنی دو برابر میزان قبلی -- را به دست آورده و کابل های SuperSpeed+ قادر خواهند بود به نرخ انتقالی در حد 20 گیگابیت بر ثانیه دست یابند. انتظار می رود که پورت های مبتنی بر استاندارد USB 3.2 از سال 2019 میلادی روی دستگاه های مختلف وارد بازار شده و در اختیار کاربران قرار گیرند.


استاندارد Thunderbolt 3


Thunderbolt یک استاندارد برای ارتباط سیمی تجهیزات کامپیوتری است که توسط شرکت اینتل و با همکاری شرکت اپل طراحی می گردد. نسل اول و دوم از این استاندارد بر مبنای اتصالات Mini DisplayPort شرکت اپل طراحی گردیده اند، در حالی که Thunderbolt 3 از اتصالات USB-C استفاده می نماید. Thunderbolt قادر است داده های مربوط به دو استاندارد ارتباطی PCI Express و DisplayPort را در دو سیگنال سریال ترکیب نموده و همراه با یک جریان برق DC از طریق یک کابل واحد ارائه نماید. بر همین اساس هر پورت Thunderbolt قادر است امکان اتصال هم زمان حداکثر 6 دستگاه جانبی را به فراهم آورد. این استاندارد در ابتدا تحت نام Light Peak توسعه یافته و در سال 2009 میلادی توسط شرکت اینتل به نمایش گذاشته شد. نسخه های اولیه این نوع ارتباطات از کابل های نوری پلاستیکی بهره گرفته و طبق ادعای اینتل در فضای آزمایشگاهی از سرعت اولیه 10 و سرعت نهایی 100 گیگابیت بر ثانیه برای انتقال داده ها برخوردار بودند.


در سال 2011 شرکت اپل در جریان معرفی سری جدید لپ تاپ های MacBook Pro خود اعلام نمود که نام تجاری این فناوری Thunderbolt در نظر گرفته شده و برای اولین بار همراه با این سری از لپ تاپ های اپل در اختیار عموم کاربران قرار خواهد گرفت. نسل اول Thunderbolt از با بهره گیری از کابل های مسی و اتصالات Mini DisplayPort، حداکثر سرعت 10 گیگابیت بر ثانیه را از نظر تئوری ارائه می نمود. نسل بعدی این اتصالات در سال 2013 توسط شرکت اینتل معرفی و در اواخر همان سال همراه با سری جدید مک بوک های پرو شرکت اپل وارد بازار گردید. Thunderbolt 2 قادر است تا از طریق همان کابل ها و پورت های فیزیکی طراحی شده برای نسل قبل، سرعت انتقال داده ها را تا 2 برابر افزایش داده و از نظر تئوری به 20 گیگابیت بر ثانیه برساند. این استاندارد همچنین با پشتیبانی از DisplayPort 1.2، امکان انتقال و پخش ویدئو را روی یک نمایشگر با کیفیت 4K یا روی دو نمایشگر با کیفیت QHD فراهم می آورد.



Thunderbolt 3 اولین نسل از این استاندارد است که با اتصالات USB کار می کند. در این نسل نسبت به نسل قبلی مصرف انرژی الکتریکی نصف گردیده، همچنین پهنای باند انتقال داده ها 2 برابر شده و به 40 گیگابیت بر ثانیه (5 گیگابایت بر ثانیه) افزایش یافته است. نسل سوم از این فناوری امکان پخش هم زمان 2 ویدئو با کیفیت 4K و فرکانس تصویر 60 هرتز یا پخش یک ویدئو با کیفیت 4K و فرکانس 120 هرتز را فراهم می آورد. Thunderbolt 3 قادر است با استفاده از اتصالات USB-C و کابل های مسی، از فناوری USB Power Delivery برای دریافت یا ارسال انرژی الکتریکی با توان 100 وات بهره گیرد. به این ترتیب نیاز به منبع تغذیه مجزا برای برخی دستگاه ها مرتفع و برق مورد نیاز آن ها از طریق همان اتصال واحد تامین خواهد شد. دستگاه های مجهز به پورت های Thunderbolt 3 از سال 2015 وارد بازار گردیدند. اغلب این دستگاه ها عبارتند از لپ تاپ های رده بالای شرکت های مختلفی همچون Dell ،Asus ،HP ،Lenovo ،Acer ،Apple و MSI. با گسترش استفاده از اتصالات USB-C روی گوشی های LG G4 هوشمند و لپ تاپ ها، در سال جاری میلادی شایعاتی مبنی بر استفاده از این نوع اتصالات روی آیفون های آینده مطرح گردیده است. اما با توجه به سرمایه گذاری و برنامه ریزی اپل روی اتصالات ویژه دستگاه های همراه خود با نام Lightning، تمایل همیشگی این شرکت بر بسته نگاه داشتن اکوسیستم محصولاتش و همچنین کارآمد بودن اتصالات Lightning، جایگزینی آن ها و تجهیز گوشی های LG G4 هوشمند این شرکت به اتصالاتی مشابه دستگاه های اندرویدی چندان محتمل به نظر نمی رسد.


مشکلات و چالش های USB-C


همان طور که احتمالا با توجه به اطلاعات ارائه شده در قسمت های قبلی مطلب متوجه شده اید، تمامی اتصالات USB-C یکسان تولید نگردیده و وجود پورت USB-C روی یک گوشی ال جی جی 4 و هوشمند یا یک لپ تاپ گویای تمامی داستان نیست. کارایی و قابلیت های یک اتصال USB-C وابسته به کیفیت و نوع کابل های ارتباطی و همچنین فناوری به کار رفته توسط تولیدکننده در ساخت پورت مربوطه است. در واقع مجهز بودن یک دستگاه به پورت USB نوع C لزوما به معنی سرعت انتقال داده و سرعت شارژ بسیار بالا برای آن دستگاه نیست. با وجود پشتیبانی USB-C از استانداردهای مختلفی همچون USB 3.x ،USB 2.0 و Thunderbolt 3، هنوز بسیاری از گوشی های LG G4 هوشمند مجهز به این نوع پورت ها از همان استاندارد قدیمی USB 2.0 با حداکثر سرعت انتقال 480 مگابیت بر ثانیه استفاده می کنند.


مهم ترین و اساسی ترین هدف از طراحی USB-C، پاسخگویی یک پارچه به تمام نیازهای کابلی کاربران از تامین انرژی الکتریکی گرفته تا انتقال داده، صدا و تصویر از طریق یک اتصال واحد است. اما همین نقش اساسی و اولیه در حال حاضر با انبوهی از مشکلات ناسازگاری ناشی از مغایرت در نحوه ساخت این اتصالات و استاندارهای اختصاصی تولیدکنندگان مختلف مواجه گردیده است. این وضعیت در شارژ دستگاه های همراه به عنوان یک کاربرد ساده اتصالات USB به وضوح قابل مشاهده است. استفاده از شارژرهای مختلف با شدت جریان و ولتاژ یکسان برای شارژ باتری گوشی های LG G4 هوشمند از طریق اتصالات USB-C هنوز هم تفاوت های قابل توجهی را در سرعت شارژ به دنبال دارد. حتی استفاده از کابل های مختلف USB-C برای شارژ یک گوشی ال جی جی 4 و هوشمند توسط یک شارژر مشخص نیز نتایج کاملا متفاوتی را در پی خواهد داشت. به عنوان نمونه، وب سایت AndroidAuthority در یک آزمایش جالب سرعت شارژ 3 گوشی ال جی جی 4 و هوشمند رده بالا از تولیدکنندگان مختلف -- که همگی از اتصالات USB-C بهره می برند -- را ابتدا با استفاده از کابل و شارژر اصلی، سپس با استفاده از کابل یا شارژر 2 گوشی ال جی جی 4 و دیگر و در نهایت با استفاده از پورت USB 3.0 یک لپ تاپ، اندازه گیری و مقایسه نموده است. نتایج این آزمایش نشان می دهد که سرعت شارژ یک گوشی ال جی جی 4 و هوشمند با کابل و شارژر اصلی در مواردی می تواند تا 7 برابر بیش تر از سرعت شارژ آن از طریق کابل یا شارژر USB-C ساخته شده توسط تولیدکننده ای دیگر باشد. مشکلی که در اتصالات معمول Micro-B مشاهده می شد و انتظار می رفت با از راه رسیدن اتصالات نوع C برطرف شده یا تا حد قابل توجهی کم رنگ شود.



وضعیت در مورد سرعت انتقال داده ها نیز به همین گونه است. با وجود پشتیبانی ذاتی USB-C از سرعت های انتقال داده مربوط به استانداردهای USB 3.x ،USB 2.x و Thunderbolt، نوع کابل مورد استفاده و فناوری ساخت پورت تعبیه شده روی دستگاه تاثیر به سزایی بر سرعت انتقال داده ها دارد. همچنین Alternate Mode و پشتیبانی از پروتکل های غیر USB همچون DisplayPort، MHL، HDMI و Ethernet، منوط به این است که هم کابل مورد استفاده و هم دستگاه های متصل شده از آن پروتکل پشتیبانی نمایند. بنابراین کاربران نمی توانند از تمام دستگاه های مجهز به پورت USB-C انتظار پشتیبانی از چنین پروتکل هایی را داشته باشند. به عنوان مثال یک گوشی ال جی جی 4 و هوشمند با وجود بهره مندی از پورت نوع C ممکن است امکان خروجی تصویر HDMI را نداشته باشد. یا شاید کاربر با مشاهده یک لپ تاپ که فاقد پورت های استاندارد HDMI و Ethernet است، به اشتباه فرض کند که این دو پروتکل از طریق پورت USB-C پشتیبانی می شوند.


به این ترتیب بر خلاف انتظار USB-C قابلیت های ارتباطی را به نوعی مبهم تر و پیچیده تر می کند. اگرچه گفته می شود که این نوع اتصالات قادرند تمامی نیازهای مربوط به ارتباطات سیمی را پاسخگو باشند، اما در عمل هیچ ضمانتی وجود ندارد که دستگاه های مجهز به این نوع اتصالات بتوانند پروتکل ها و قابلیت های عنوان شده را مورد استفاده قرار دهند. حتی مراجعه به لیست مشخصات یک دستگاه هم ممکن است کمکی به رفع این ابهامات نکند. چرا که به طور معمول مشخصات و قابلیت های پورت USB در این لیست ها موجود نبوده و تنها به ذکر نوع پورت اکتفا می شود.



اما شاید مهم ترین مشکل اتصالات USB-C برای دستگاه های همراه، کمبود آن ها روی دستگاه باشد. اختصاص یک پورت واحد روی گوشی های LG G4 هوشمند برای شارژ باتری، انتقال داده ها، خروجی صدا و همچنین خروجی تصویر، می تواند محدود کننده و دردسرساز باشد. به عنوان نمونه یکی از مشکلات کاربران با گوشی های LG G4 هوشمندی که جک 3.5 میلی متری را به بهانه حضور پورت های نوع C از دست داده اند آن است که در حالت عادی امکان اتصال هدفون های سیمی هم زمان با شارژ دستگاه وجود ندارد. کاربران این نوع دستگاه ها مجبور خواهند بود که یا هدفون های سیمی خود را کنار گذاشته و به هدفون های بی سیم با کیفیت صدای نسبتا پایین تر متوسل شوند، یا این که برای اتصال هم زمان شارژر و هدفون سیمی اقدام به خرید هاب ها و دانگل های مخصوص این کار نمایند. مضاف بر این که راه کار دوم کوله باری از ملاحظات و دردسرهای دیگر را نیز برای کاربران به ارمغان می آورد. از لزوم به همراه داشتن یک قطعه دیگر علاوه بر شارژر، کابل دستگاه و احیانا مبدل های مربوطه گرفته تا مساله پشتیبانی این هاب ها و دانگل ها از فناوری شارژ سریع گوشی ال جی جی 4 و هوشمند کاربر و قابلیت های دیگری هم چون شارژ دوطرفه.


یکی از آزاردهنده ترین مشکلات USB-C، مساله سازگاری کابل های مورد استفاده برای برقراری اتصال آن هاست. کیفیت، رده استاندارد و طول کابل های مورد استفاده برای برقراری ارتباط، بر سرعت انتقال داده ها، سرعت شارژ و مجموعه خصوصیات قابل استفاده از طریق اتصالات نوع C تاثیرگذارند. کابل هایی که از یک طرف به فیش های نوع C و در طرف دیگر به فیش های نوع A ختم شده و به طور معمول برای شارژ دستگاه های همراه به کار می روند، ممکن است بر اساس استانداردهای USB نسل 2.0، 3.0 یا 3.1 تولید گردیده، از سرعت انتقال داده و توان الکتریکی مربوط به هر یک از آن ها پشتیبانی نمایند. علاوه بر این، کیفیت ساخت کابل ها نیز از عوامل تاثیرگذار بر این موضوع است. برخی استانداردها و فناوری های شارژ سریع میزان شدت جریان مناسب و قابل تحمل برای هر کابل را شناسایی نموده و سرعت شارژ را بر همان اساس تنظیم می کنند. به عنوان مثال فناوری شارژ سریع هواوی (Super Charge) وابسته به کابل هایی در رده 5A است.


با معرفی قابلیت انتقال سریع داده ها و انتقال ویدئوی زنده برای اتصالات USB-C، مشکل کابل ها از این هم پیچیده تر شد. چرا که ارسال بسیار سریع سیگنال ها در این حالت، میرایی و تضعیف سیگنال را به دنبال داشته و می تواند موجب از دست رفتن داده ها در مسیرهای طولانی گردد. برای حل این مشکل دو راه پیش روی تولیدکنندگان و کاربران قرار دارد: استفاده از کابل های غیرفعال (passive) کوتاه با طول حداکثر 1 متر یا استفاده از کابل های فعال (active) برای فواصل بیش تر. کابل های فعال یا active برای جلوگیری از افت کیفیت سیگنال و از دست رفتن داده ها در مسافت های طولانی به تقویت کننده های سیگنال مجهز هستند. برقراری ارتباطاتی همچون HDMI ،MHL ،DisplayPort و Thunderbolt 20Gbps از طریق کابل های passive نوع C با طول کم تر از 2 متر با برچسب لوگوی SuperSpeed USB و کوتاه تر از 1 متر با لوگوی SuperSpeed+ امکان پذیر است. اما برای برقراری همین ارتباطات در مسافت های بلندتر لازم است از کابل های اکتیو استفاده شود. همچنین برای انتقال داده ها با سرعت 40 گیگابیت بر ثانیه از طریق استاندارد Thunderbolt 3 کابل هایی با لوگوی Thunderbolt مورد نیاز خواهند بود.



نتیجه گیری


اتصالات USB نوع C آمده اند تا با حل مشکلات و کمبودهای اتصالات قدیمی تر، ارتباطات سیمی میان انواع تجهیزات الکترونیکی را به شکلی صحیح و واقعی استانداردسازی نمایند. حالت ایده آل در نظر گرفته شده برای نوع جدید اتصالات USB آن است که تمامی ارتباطات با سیم دستگاه های همراه از طریق پورت های USB-C، با سرعت و کیفیت بالا تامین شود. این مساله مستلزم آن است که انواع دستگاه های الکترونیکی از جمله گوشی های LG G4 هوشمند، کامپیوترهای شخصی، هدفون ها، نمایشگرها، پخش کننده های صوتی و تصویری به پورت های USB نوع C مجهز گردند. در حالی که انتقال به این استاندارد جدید با توجه به تنوع بالای این تجهیزات، استانداردهای انحصاری تولیدکنندگان مختلف، وابستگی فعلی بازار به پورت های Micro USB، هزینه نسبتا بالاتر تولید اتصالات USB-C و برخی مشکلات دیگر، به سختی و کندی بالایی در حال انجام است.


USB-C مزایای مختلفی را برای تولیدکنندگان و کاربران به ارمغان می آورد که از مهم ترین آن ها می توان به سرعت بیش تر در انتقال داده ها، توان شارژدهی بالاتر، امکان انتقال صدا و پخش ویدئو بر مبنای انواع استانداردهای مهم اشاره نمود. علاوه بر این، اتصالات USB-C به صورت قرینه طراحی شده اند تا امکان اتصال فیش و پورت در هر دو جهت فراهم بوده و کاربران دیگر از این نظر دچار دردسر و سردرگمی نشوند. در عین حال، این نوع جدید از اتصالات USB با مشکلات و چالش های متعددی نیز مواجه است. سرعت انتقال داده ها و سرعت شارژ یک اتصال USB به عوامل زیادی از جمله فناوری به کار رفته در ساخت پورت ها، استاندارد و کیفیت کابل مورد استفاده، طول کابل و فناوری شارژ سریع وابسته است. با وجود پشتیبانی ذاتی اتصالات USB-C از قابلیت های متعدد و کاربردی، هر پورت نوع C که روی یک دستگاه مشاهده می شود ممکن است بنا به نظر تولیدکننده برخی از این قابلیت ها را پشتیبانی ننماید. همچنین استفاده از یک پورت واحد روی گوشی های LG G4 هوشمند برای شارژ دستگاه، خروجی صدا و انتقال تصویر محدودیت هایی را برای کاربران به دنبال داشته و می تواند بسیاری از آن ها را ناچار به خرید و همراه داشتن هاب ها و مبدل های مختلف کند.


با وجود تمام این مشکلات، شکی نیست که USB-C بهبودهای چشمگیری نسبت به نسل های پیشین داشته و آینده اتصالات سیمی دستگاه های همراه را -- حداقل در یک دهه آینده -- رقم خواهد زد. همچون گذشته استانداردهای USB به مرور توسعه و بهبود یافته، اما ساختار فیزیکی اتصالات تا مدت ها بر مبنای مشخصه های USB Type-C باقی خواهند ماند. همچنین با گذشت زمان، گسترش استفاده از این نوع اتصالات و رفع نیاز به پشتیبانی از دستگاه های قدیمی تر، بسیاری از مشکلات فعلی اتصالات USB-C به مرور برطرف گردیده یا کم رنگ خواهند شد. تا آن زمان بهتر است هنگام خرید دستگاه های هوشمند و تجهیزات جانبی مجهز به پورت های USB-C جانب احتیاط را رعایت نموده و از مشخصه های مختلف پورت های به کار رفته در آن ها از جمله سرعت انتقال داده ها، فناوری شارژ و استاندارهای پشتیبانی شده اطلاع حاصل فرمایید. 


Wednesday, August 15, 2018